عمادالدین نسیمی و طریقت‌نامهدکتر محمدرضا کریمیاؤزت:عمادالدین نسیمی آذربایجان تورک ادبی دیلی‌نین عیارلانماسیندا بؤیوک رولو اولموشدور. خالقیمیزین فیکیر و ادبیات تاریخینین ان کاریزماتیک شخصیتی‌ اولان نسیمی، اوچ دیللی شعرسؤیله‌ین بیر نابغه‌دیر. نسیمی استعدادی ایله شعرین اؤزللیکلری: دیل، دوشونجه و دویغونو چوخ دوزگون بیر حالدا بیرلشدیریر و بونا گؤره ده ادبیاتیمیزین زیروه‌سینده دایانیر. عینی حالدا دیوانلاردان علاوه نئچه اثری ده واردیر، او جمله‌دن طریقت‌نامه‌ اثری شاعیرین دوشونجه‌سینی باریز شکیلده اورتایا قویور. طریقت‌نامه ۶۸ صحیفه‌لیک بیر مثنوی‌دیر کی حروفیه‌ طریقتی‌نین اساس فیکیرلرینی آچیقلاییر. هابئله مثنوی اوچون سئچدیگی وزن باشقا مثنوی‌لردن فرقلی‌ و تورک مثنوی‌لری آراسیندا اؤزل بیر یئر توتور. بو اثرین الیازماسی ایران میللی مجلیس کتابخاناسیندا ساخلانیلیر و الیازمادا بو مثنوی‌دن علاوه نسیمی‌نین باشقا غزللری ده گلمیشدیر. نسیمی بو اثرینده دؤرد مرحله‌دن عبارت اولان: شریعت، حقیقت، معرفت و طریقت اوچون، هر بیرینه ۱۰ مقام تعریفله‌ییر و طریق اهلی‌نین تکلیفلرینی ده ایضاح ائدیر. اثرین کاتیبی و استنساخ تاریخی بللی دئییلدیر، آنجاق ایرانین مشهور نسخه‌شناسی -محمدتقی دانش‌پژوه اونون یازییا آلینماسینی ۹جو یوزیلین سونو و ۱۰جو عصرین اوّلی بیلیر. عینی حالدا کاتیبی‌نین حروفی اولدوغونا دا نظر وئریر. بورادا اولان غزللرین بیر سیراسی بوگونه قدر چاپ اولان دیوانلاردا یوخدور. بو نه‌دنلره گؤره طریقت‌نامه گؤز اؤنونده دقته لایق بیر اثردیر.آچار سؤزلر: عمادالدین نسیمی، طریقت‌نامه، حروفیه، تورک ادبیاتی، آذربایجان ادبی دیلی‌نین عیارلانماسی.عمادالدین نسیمی آذربایجان تورک ادبی دیلی‌نین عیارلانماسیندا بؤیوک رولو اولمو

رامیز قلی‌اف، خالق ملودی‌ «یاندیم ائله یاندیم»، رفت، اما نغمه‌اش باقیستوداع با صدای جاودانه تارامروز دنیای موسیقی آذربایجان و قلب هر عاشق هنر، سنگین است…رامیز قلی‌اف، استاد تار و خالق ملودی‌هایی که هر نتش با جان و دل سخن می‌گوید، از میان ما رفت. صدایی که می‌توانست اشک را جاری کند، لبخند را بیاورد و دل‌ها را به وجد بیاورد، اکنون خاموش شده است. اما نغمه‌هایش، همانند نسیم دلنشین، هنوز در جان ما جاری است.هر کنسرت او، لحظه‌ای جادویی بود؛ وقتی سیم‌های تار او به لرزه درمی‌آمد، نه فقط صدایی شنیده می‌شد، بلکه داستانی از زندگی، عشق، امید، غم و شور در دل‌ها جاری می‌شد. هر زخمه تار، گویی زبان بی‌کلامی بود که با قلب و روح مخاطب سخن می‌گفت و حسرت‌ها و شادی‌های نهفته در دل انسان‌ها را آشکار می‌کرد.حتی در سنین بالاتر، رامیز قلی‌اف همچنان روزی ۱۰ تا ۱۲ ساعت تار می‌نواخت؛ عشقی که به موسیقی داشت هرگز کم‌رنگ نشد.دست‌هایش پینه‌دار و خسته، اما پرتوان، نمادی از تعهد، پشتکار و عشقی بی‌پایان به هنر بود؛ عشقی که نه زمان می‌توانست آن را کمرنگ کند و نه دشواری‌های زندگی. برای او تار تنها یک ساز نبود، بلکه زبان زندگی، شریکی برای دردها و شادی‌ها و مسیری برای بیان احساسات انسانی بود. هر اجرا با او، تجربه‌ای بود که قلب‌ها را به لرزه درمی‌آورد، روح‌ها را بیدار می‌کرد و شنونده را در دنیایی از نغمه و احساس غرق می‌ساخت.زندگی و مسیر هنریرامیز ایوب‌اوغلو قلی‌اف در ۳۰ آوریل ۱۹۴۷ در شهر آغدام به دنیا آمد. از همان کودکی با موسیقی آشنا شد و علاقه‌ای آتشین به تار داشت. او روزهای کودکی خود را با نواختن تار گذراند و هر زخمه او، نه فقط صدایی، بلکه شعله‌ای از احساس و شور زندگی بود.او در سال ۱۹۵۴ وارد مدرسه موسیقی آغدام شد

یونسکو روز ١۵ دسامبر (٢۴ آذر) را «روز جهانی خانواده زبان تورکی» اعلام کرد.تصمیم یونسکو در نامگذاری ١۵ دسامبر به عنوان «روز جهانی خانواده زبان تورکی» گامی مهم و تاریخی در راستای تقویت همکاری‌های بین‌المللی برای حفظ و انتقال زبان تورکی به نسل‌های آینده است.انتخاب این روز از طرف سازمان فرهنگی یونسکو گاهی مهم در حفظ تعاملات بین المللی بشمار می آید و امید آنست که مسئولین ایران نیز متوجه اهمیت زبان تورکی در سالها و دهه‌های بعدی باشند. تردیدی نیست که زبان تورکی موقعیت ممتازی در جهان خواهد داشت و محرومیت ۴۰ میلیون از مردم تورک ایران، صدمه‌ای جبران ناپذیر بر وحدت و تاریخ ایران خواهد بود.ضمن تبریک این رویداد تاریخی، هموطنان را برای بهره‌گیری از این موقعیت تاریخی فرا می‌خوانیم.